Nâşi

Bir abdal olamadım, dünyadâr da etmem. Kimi zaman derviş, kimi zaman bezmişim. Hayatım dengesiz, bir cennet bir cehennem. İstemezdim ama, büyümekte acele etmişim, Yetişmek için aydınlığa, karanlıktan ötürü. . İçimde başıbozuk bir serseri volta atıyor. Ateşle hayat yazıyor da, defterim ıslak. Susmayacak fani iblislerin kahpe dilleri, Ve sonunda yarım bırakacak ben beni, Şafağında güneşin, dolunaydan ötürü. . Kader eline almadan, yüreğimi koparıyorum. Berzaha bağlanmaya meyletmiş damarları. Uzak dur benden kırma kumdan duvarları, Dokunsan ağlayacağım, seni atamıyorum. Ağırlıktan değil, kırık kemikten ötürü.. . Eşkıyayım belki fakat ruhum dağlara küs, Biri çıkıyor karşıma şehri sevdirmeye niyetli, "Azâd" ismime pranga vurmaya teşebbüs, Uğraşma, gönül bahçem senelerdir kilitli, Çilingir deva olmaz, korkuluktan ötürü. . Ama nasıl güzelsin bir bilsen, bir bilsen, Gülüyorsun ya hani, içimde festivalsin.. Su misalisin hayatıma, sâkisi sevdam. Düşünürken seni renkleniyor hayallerim, Güzelliğinden değil, gözlerimden ötürü.. . Uzak kalmalısın benden, sana göre değilim, Ben gururlu dağ kingeriyim, sen menekşe, Elbet bir rüya veya duâda yanına gelirim. Dakikalarım seneler sürer, birim çıkar beşe. Gerçek zamanın dışında, düşlerden ötürü. . Buruk bir türkü yakmak üzereyim şimdi, Önce nağmeleri vuracağım,sonra bir ninni Arkamdaki koca dağlar yalnızca benimdi. Sonra değişti, dost meclisi oldu ikişer dilli. İyiliği düşünmekten değil, hasetten ötürü. . Deli değilim ama delilik edip durur bedenim, Avare olmadığımı nasıl ıspatlar sözlerim? Yataksız, yardaksızım. Gökyüzü meskenim. Canım varsa kendim düşer kendim kalkarım Minnetten münezzeh, firavunlardan ötürü. . Kâh doğar kâh ölürüm, böyle duymuştum. Ne doğduğumu ne de öleceğimi anlıyorum.. Konuşursam, 'Hayat nedir' diye soracağım. Cevap verin; 'Mücadeledir beyhoş mahkum!' Yolun sonundan değil, yürümekten ötürü. . Senden birkaç sene daha isterim Azrailim. Hayatla verdiğim savaş yarıda kesilmesin. Ben nice şeytanlarla boğuştum yenilmedim. İstesem de uzamıyor ömrümün bir saniyesi. Arzum yarım, emrin büyüklüğünden ötürü. . Ya ölür gidersem kendimi tanıyamadan, Bilincim mi nasırlı? niye bunu anlayamam? Madem ki ansızındır, vasiyetim bugünden. Hüsnü hatime üzre çıksın ruhum bedenden, Azaptan değil, geçmişin yükünden ötürü. . Yavaştan anlıyorum artık anlatamayacağımı, Gidiyorum buralardan, çalmasınlar sazımı, Bir sonbahar akşamı döneceğim insanoğlu, Olur da Azrail verirse yaşanmamış yıllarımı.. Uhdeden değil, azimden ötürü. . Yunus olsa gözünü diker arşa ve şöyle derdi: Yaradılanı sevdim, yaradandan ötürü. Ben Yunus değilim lâkin mecnun olabilirim. Kalan nefeslerimi de ıssız çöllerde veririm. Leyladan değil, içimdeki hermitten ötürü..